Tja, ik hou wel van een stukje vlees. Als kleuter van vijf kon ik al heerlijk kluiven aan een kippetje.... en natuurlijk zat heel mijn toet en de rest er onder.  Dan was het weer tijd voor een grote wasbeurt. En ik kon ook best genieten van een lekker karbonaadje of een lekker sudderlapje. Mijn moeder stuurde mij ook regelmatig naar de slager en in die tijd kon het nog wel eens gebeuren dat er een man met een wit pak met een half varken of koe op zijn nek binnen kwam lopen. Ik had daar niks mee... mijn jongere zus wel... die heeft daarna nooit geen vlees meer gegeten.

Nu 45 jaar later geniet ik eigenlijk helemaal niet meer zo van vlees. Ja, ik doe nog wel eens een kippetje aan de grill maar dat is meer voor manlief. Ik haal het mooie vlees er een beetje af, de rest verdwijnt in de container. Zo'n hele kip is best wel confronterend... zeker als je weet dat ze misschien nog geen 6 maanden op deze aarde heeft mogen doorbrengen. En ik eet ook nog wel eens een biefstukje of karbonaadje. Zo in een mooi doosje met een aantrekkelijke verpakking er om heen, ziet het er eigenlijk ook best wel heel lekker en anoniem uit. Maar als het dan eenmaal op mijn vleesplank ligt, besef ik maar weer al te zeer dat dit wel van een (toen nog) levend wezen afkomstig is. Dat hebben de kinderen van deze tijd een beetje op mij voor; die weten vaak niet eens dat hun stukkie vlees afkomstig is van een dier, waarmee ze, bij wijze van spreke, nog maar een paar jaar geleden hebben staan te knuffelen op de kinderboerderij.

Ik heb jarenlang op een locatie gewerkt waar vlakbij één van de grootste slachterijen van Nederland is gevestigd. En tja, je kon er donder op zeggen dat ik als ik in de file stond, er altijd wel een vrachtwagen met vee stond..... geduldig wachtend op hun definitieve levenseinde. Af en toe probeerde een varkentje nog wat frisse lucht te happen door de planken heen... en dan zag ik die lieve, slimme oogjes. Dan nam ik me voor om nooit geen vlees meer te eten. Maar misschien ken je het wel, het verwatert weer. Koken met vlees is ook zo eenvoudig en heel fijn als je een drukke werkdag achter de rug hebt. Aardappeltje, groente en een stukje vlees.... zo makkelijk en altijd goed.

Maar de laatste jaren begint het me tegen te staan... het vlees eten. Zeker nu ik in mijn woonomgeving vaak door gebieden rij waar de koeien nog de natuurgebieden bevolken, met hun kalfjes! Ik kan het dan niet laten om even uit te stappen en naar de capriolen van de jonge kalfjes te kijken. Om dan met een rotgevoel naar huis te rijden........ ik eet dan wel geen kalfsvlees maar soms nog wel een stukje koe, varken of kip!

De definitieve omslag begint er aan te komen. Ik zweer het vleeseten nog niet helemaal af, daarvoor zit het nog te veel in mijn systeem. Maar de maandag wordt in ieder geval vleesvrij! En vlees uit de super zal definitief moeten plaats maken voor biologisch vlees. Voor mij geen plofkippen meer of vlees uit de bio-industrie. Het is een klein stapje maar wel een stapje vooruit!

-- uw webmaster --