Persbericht PvdD Den Haag, 21 september 2009- Marianne Thieme heeft de ministers Verburg en Cramer gevraagd op te treden tegen het uitrijden van melk op de akkers door protesterende boeren. Als protest tegen lage melkprijzen weigeren ruim tachtigduizend boeren hun melk te leveren aan zuivelfabrieken en dumpen ze vandaag miljoenen liters melk over Europese akkers. Nederlandse en Duitse boeren zullen om 3 uur hun melk dumpen in Winterswijk.



De Europese boeren zijn van plan in één dag 40 miljoen liter melk uit te rijden op het land, waarmee volgens berekeningen van CLM een equivalent van 5,2 miljard liter huishoudelijk afvalwater in het milieu terecht komt. Bovendien is voor een productie van de genoemde hoeveelheid melk ruim 56 miljoen kg broeikasgassen uitgestoten, vergelijkbaar met 330 miljoen autokilometers. Ook zijn voor de productie van melk grote hoeveelheden graan nodig die veelal afkomstig zijn uit Zuid-Amerika. De productie van veevoer is daar de belangrijkste oorzaak van ontbossing en het verlies van biodiversiteit. Marianne Thieme vindt een dergelijke verspilling in tijden van voedsel- en klimaatcrisis onbestaanbaar en heeft Kamervragen gesteld over de kwestie.

Thieme wil van het kabinet weten of er opgetreden wordt tegen de aangekondigde acties, die ook in Nederland plaatsvinden en waarvan de AID op de hoogte is. In haar Kamervragen maakt zij de vergelijking met de Friese sage van het vrouwtje van Stavoren, een rijke koopmansweduwe die graan in zee liet dumpen en vervolgens aan de bedelstaf geraakte. Thieme vraagt de ministers wat zij gaan doen om de boze boeren op andere gedachten te brengen en perspectief te bieden.

Hoeveel weten we eigenlijk van het voedsel dat we in de supermarkt kopen en aan ons gezin voorschotelen?

In de Amerikaanse film Food Inc. wordt het uitgelegd. Bekijk de trailer.

Tja, ik hou wel van een stukje vlees. Als kleuter van vijf kon ik al heerlijk kluiven aan een kippetje.... en natuurlijk zat heel mijn toet en de rest er onder.  Dan was het weer tijd voor een grote wasbeurt. En ik kon ook best genieten van een lekker karbonaadje of een lekker sudderlapje. Mijn moeder stuurde mij ook regelmatig naar de slager en in die tijd kon het nog wel eens gebeuren dat er een man met een wit pak met een half varken of koe op zijn nek binnen kwam lopen. Ik had daar niks mee... mijn jongere zus wel... die heeft daarna nooit geen vlees meer gegeten.

Nu 45 jaar later geniet ik eigenlijk helemaal niet meer zo van vlees. Ja, ik doe nog wel eens een kippetje aan de grill maar dat is meer voor manlief. Ik haal het mooie vlees er een beetje af, de rest verdwijnt in de container. Zo'n hele kip is best wel confronterend... zeker als je weet dat ze misschien nog geen 6 maanden op deze aarde heeft mogen doorbrengen. En ik eet ook nog wel eens een biefstukje of karbonaadje. Zo in een mooi doosje met een aantrekkelijke verpakking er om heen, ziet het er eigenlijk ook best wel heel lekker en anoniem uit. Maar als het dan eenmaal op mijn vleesplank ligt, besef ik maar weer al te zeer dat dit wel van een (toen nog) levend wezen afkomstig is. Dat hebben de kinderen van deze tijd een beetje op mij voor; die weten vaak niet eens dat hun stukkie vlees afkomstig is van een dier, waarmee ze, bij wijze van spreke, nog maar een paar jaar geleden hebben staan te knuffelen op de kinderboerderij.

Ik heb jarenlang op een locatie gewerkt waar vlakbij één van de grootste slachterijen van Nederland is gevestigd. En tja, je kon er donder op zeggen dat ik als ik in de file stond, er altijd wel een vrachtwagen met vee stond..... geduldig wachtend op hun definitieve levenseinde. Af en toe probeerde een varkentje nog wat frisse lucht te happen door de planken heen... en dan zag ik die lieve, slimme oogjes. Dan nam ik me voor om nooit geen vlees meer te eten. Maar misschien ken je het wel, het verwatert weer. Koken met vlees is ook zo eenvoudig en heel fijn als je een drukke werkdag achter de rug hebt. Aardappeltje, groente en een stukje vlees.... zo makkelijk en altijd goed.

Maar de laatste jaren begint het me tegen te staan... het vlees eten. Zeker nu ik in mijn woonomgeving vaak door gebieden rij waar de koeien nog de natuurgebieden bevolken, met hun kalfjes! Ik kan het dan niet laten om even uit te stappen en naar de capriolen van de jonge kalfjes te kijken. Om dan met een rotgevoel naar huis te rijden........ ik eet dan wel geen kalfsvlees maar soms nog wel een stukje koe, varken of kip!

De definitieve omslag begint er aan te komen. Ik zweer het vleeseten nog niet helemaal af, daarvoor zit het nog te veel in mijn systeem. Maar de maandag wordt in ieder geval vleesvrij! En vlees uit de super zal definitief moeten plaats maken voor biologisch vlees. Voor mij geen plofkippen meer of vlees uit de bio-industrie. Het is een klein stapje maar wel een stapje vooruit!

-- uw webmaster --

In opdracht van de Consumentenbond is in 2008 een onderzoek uitgevoerd naar de invloed op het milieu van Vleesvervangers. Lees hier het volledige rapport.

Interview met Tobias Leenaert, de voorzitter van de Belgische vegetarische organisatie EVA. Ondanks dat hij sinds zijn jeugd een grote vleeseter was, gelooft hij nu vast in een vleesvrije wereld.

‘Ik geloof in de empathie en rationaliteit van mensen en dus in een plantaardige toekomst. Langzaamaan gaan we daar naartoe, al zou je dat nooit concluderen als je in een winkel rondloopt of een menukaart bekijkt. Ooit zullen  sociologen en psychologen thesissen schrijven om  antwoord te vinden op de vraag: hoe was dat mogelijk? Wisten die mensen niet dat dieren bewuste wezens zijn? Dat ze geen vlees nodig hadden? Dat ze meer mens hadden kunnen zijn zonder dieren te doden?’

Lees hier het hele artikel